Μεταρρυθμίσεις στην πράξη, εκδήλωση Κοινοβουλευτικής Ομάδας

Ομιλία της Επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και Προεδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματά στην εκδήλωση της Κ.Ο. της Δημοκρατικής Συμπαράταξης «Μεταρρυθμίσεις στην πράξη: αναγκαίες αλλαγές για μία κοινωνία αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης»

 

Κυρίες και Κύριοι εκπρόσωποι των φορέων,

Φίλες και Φίλοι,

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για την παρουσία σας στην εκδήλωση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Και θέλω ξεκινώντας την εισηγητική μου παρέμβαση να ευχαριστήσω όλους όσους συνέβαλαν σε αυτή την εκδήλωση.

Την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, τον Τομέα Κοινωνικής Πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, αλλά και όλους όσους αποδέχθηκαν να έρθουν και να καταθέσουν τις απόψεις τους εμπλουτίζοντας τον προβληματισμό, και ανοίγοντας νέους δρόμους για τις επιλογές μας.

Φίλες και Φίλοι,

Η συνάντησή μας αυτή γίνεται σε μια χρονική στιγμή που ο ανθρωπισμός και η αλληλεγγύη δοκιμάζονται.

Που το ίδιο το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα τίθεται σε αμφισβήτηση μέσα από το δράμα των προσφύγων , την αδυναμία να ληφθούν γρήγορα αποφάσεις και να προστατευθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Δεν αισθάνομαι ότι αυτό που συμβαίνει στην Ειδομένη τιμά τη χώρα μου αντίθετα είναι ντροπή.

Την τιμή της Ευρώπης σώζουν οι απλοί Έλληνες πολίτες που αν και ταλαιπωρημένοι και οι ίδιοι μετά από 6 χρόνια μνημόνια βρίσκουν τη δύναμη να συμπαρασταθούν στους πρόσφυγες, στην πράξη και όχι στα λόγια.

Απλοί πολίτες που καλύπτουν το κενό και την παντελή απουσία της Κυβέρνησης.

Η εκδήλωση μας πραγματοποιείται μία μέρα πριν την κρίσιμη σύνοδο για το προσφυγικό. Όπου η Κυβέρνηση έχει μια τελευταία ευκαιρία να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα, τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εθνική γραμμή που χαράχτηκε στη συνάντηση των αρχηγών. Μέχρι σήμερα δεν έχει ισχύσει τίποτα από όσα συμφωνήσαμε.

Τονίζω ιδιαίτερα τα θέματα των εθνικών συμφερόντων διότι η σιωπή του Πρωθυπουργού στην Σμύρνη οι ασάφιες στην συμφωνία με την Τουρκία και οι κίνδυνοι που αναδύονται για το Ελσίνκι είναι ανησυχητικά φαινόμενα σε σχέση με την υπεράσπιση πάγιων θέσεων μας στην εξωτερική πολιτική.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι μια κυβέρνηση χωρίς συνοχή, χωρίς κύρος, χωρίς προοπτική. Το λάθος Μουζάλα είναι σίγουρα ολίσθημα, έχει ζητήσει συγνώμη. Ο κος Καμμένος εκβιάζει στην πιο δύσκολη στιγμή για την χώρα.

Το καράβι είναι ακυβέρνητο και το πλήρωμα σε ανταρσία.

Η κρίση της κυβέρνησης δεν μπορεί να μετατραπεί σε εθνική κρίση.

Καλείται ο πρωθυπουργός να δώσει λύση.

Κυρίες και Κύριοι,

Για μας, για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη η καταπολέμηση του Κοινωνικού αποκλεισμού, η ισότιμη συμμετοχή όλων των πολιτών στην Κοινωνική ζωή αποτελεί πυρήνα της σκέψης μας κυρίως όμως της πράξης μας.

Ιστορικά το ΠΑΣΟΚ έχει το πλεονέκτημα και το προοδευτικό πρόσημο των κοινωνικών του πολιτικών.

Το έχουμε αποδείξει με όλες τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχουν την σφραγίδα των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Το «Βοήθεια στο Σπίτι», τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης, τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων κ.α.

Όπως και να επισημάνω ότι ακόμη και τα δύσκολα χρόνια της κρίσης και του μνημονίου, με τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, ο δικός μας χώρος πίεσε και πέτυχε:

να ξεκινήσει πιλοτικά ο θεσμός Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, θέμα που χειρίστηκε ο τότε Υφυπουργός Βασίλης Κεγκέρογλουνα δοθεί το κοινωνικό μέρισμα συνολικού ύψους 450 εκ. ευρώ σε 650.000 φτωχές οικογένειεςνα προχωρήσουν τα προγράμματα κάλυψης των άστεγων και της ανθρωπιστικής βοήθειας προς του άπορουςνα καθιερωθούν τα οικογενειακά επιδόματα σε 700.000 οικογένειες από το πρώτο παιδίνα εκσυγχρονισθούν και να αποδοθούν επιδόματα αναπηρίας σε 10 κατηγορίες δικαιούχων χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, αλλά με διασφάλιση πιστοποίησης της αναπηρίας τους.να ενταχθούν πάνω από 700.000 οικογένειες στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο (Κ.Ο.Τ.), δηλαδή 2-3 εκατομμύρια Έλληνες Πολίτες έχουν στο σπίτι τους ηλεκτρικό με έκπτωση έως 45%.να έχουν ηλεκτρικό ρεύμα με έκπτωση 70% Φορείς Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Εκκλησιαστικά και Δημοτικά συσσίτια, Κοινωνικά Παντοπωλεία, Γηροκομεία, Ορφανοτροφεία, φορείς ΑΜΕΑ, Φορείς που παρέχουν στέγη σε άστεγους, κ.λπ.) περίπου 2.500 Φορείς Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με ειδική νομοθετική ρύθμιση που περάσαμε. Πάνω από 460 φορείς έχουν ήδη ενταχθεί στις σχετικές ρυθμίσειςνα επιδοτήσουμε κατά 60% τη σύνδεση με το δίκτυο Φυσικού Αερίου για 30.000 φτωχές οικογένειες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Θεσσαλίανα διασταυρωθούν οι δικαιούχοι προνοιακών δικαιωμάτων, προς αποφυγή φαινομένων κατάχρησης από κυκλώματα που εκμεταλλεύονται την ανοργανωσιά τους κράτους

Προφανώς δεν λύθηκαν όλα τα προβλήματα.

Θέλω όμως να τονίσω ότι αυτοί που πρώτοι μας κατηγορούσαν, τώρα που βρέθηκαν στην Κυβέρνηση δεν κατάφεραν σχεδόν τίποτα.

Για το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, διατέθηκαν πέρυσι μόλις 108 εκ. ευρώ, πολύ λιγότερα από αυτά που το 2014 είχαν διατεθεί.

Η πρόσφατη Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος είναι αποκαλυπτική. Ενώ είχαμε μια αμυδρή συγκράτηση του φαινόμενου της ακραίας και σχετικής φτώχειας μέχρι το τέλος του 2014 (μείωση 7.1%), αυτή η τάση ανεστράφη και το 2015(αύξηση κατά 8%) είχαμε «ανάκαμψη», όχι βέβαια της ανάπτυξης αλλά της φτώχειας.

Αυτή η δυσμενέστατη εξέλιξη θέτει σε μας το χρέος, να πάρουμε ξανά την πρωτοβουλία και να απευθυνθούμε στους πολίτες με τη νέα μας πρόταση-δέσμευση.

Σήμερα που η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται δραματικά, είναι αναγκαία η προβολή και η οριοθέτηση του ιδεολογικού και πολιτικού μας προτάγματος, με σαφή οριοθέτηση απέναντι σε νεοφιλελεύθερες λογικές ή εύκολους λαϊκισμούς και καταστροφικά δήθεν «αριστερά» ψέματα.

Η παραδοσιακή συντηρητική συνταγή προσεγγίζει το κράτος πρόνοιας ως προνομιακό πεδίο άσκησης παρεμβάσεων της φιλανθρωπίας.

Η πολιτική του «οίκτου» και του «συμπονετικού» ανθρώπου δεν μπορεί να αποτελεί καν δημόσια πολιτική καθώς μεταθέτει την ευθύνη του κράτους στην ατομική συμπεριφορά.

Από την άλλη οι ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ για ένα κράτος με γραφειοκρατικό συγκεντρωτισμό παράγει αναποτελεσματικές, ανεπαρκείς και αδιαφανείς πολιτικές, όπως και προνομιακές συνεργασίες με ελιτίστικες ή ημέτερες οργανώσεις.

Εμείς, στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς, δίνουμε έμφαση στο συντονισμό δημοσίων, ιδιωτικών και εθελοντικών φορέων, επιφυλάσσοντας όμως τη θεσμική προτεραιότητα στο δημόσιο τομέα για τη ρύθμιση των σχετικών πολιτικών.

Οι πολιτικές πρόνοιας δεν αποτελούν μόνο προσωρινή και επί μέρους ανακούφιση των ασθενέστερων και ευπαθών ομάδων.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα του 2016, αποτελούν βασική πηγή ανάπτυξης, καθώς κάθε δημόσια παροχή σε εισοδηματική ενίσχυση, υπηρεσίες και αγαθά συμβάλλει ταυτόχρονα στην αναθέρμανση της αγοράς, στην επένδυση σε κοινωνικές δομές, κοινωνική επιχειρηματικότητα, κοινωνική οικονομία, κλπ.

Άρα αποτελούν ενεργητικές πολιτικές, που δρουν ταυτόχρονα στο μοντέλο ανάπτυξης και στις πολιτικές απασχόλησης.

Εξάλλου για το ΠΑΣΟΚ, ανέκαθεν, η κοινωνική πολιτική, η κοινωνική δικαιοσύνη ήταν και συντελεστής παραγωγής και κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης.

Σήμαινε περισσότερες δεξιότητες και κατανάλωση για τους εργαζόμενους, αύξηση της παραγωγικότητας της παραγωγής και του πλούτου.

Η αναδιανομή ήταν και είναι σκοπός γιατί είναι συστατικό της κοινωνίας που θέλουμε.

Φίλες και φίλοι,

Το κύριο πρόβλημα είναι ότι σήμερα στην Ελλάδα την φτώχεια βιώνει το ένα τρίτο του πληθυσμού και ο κίνδυνος του κοινωνικού αποκλεισμού, του κοινωνικού περιθωρίου για μεγάλες ομάδες της κοινωνίας είναι υπαρκτός.

Οι παραδοσιακές λογικές των «επιδομάτων», δεν καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες και τα προβλήματα.

Το Σύγχρονο Κοινωνικό Κράτος, πρέπει όχι μόνο να αντιμετωπίζει τα προβλήματα, αλλά και να καλύπτει τις συνθήκες ανασφάλειας και αβεβαιότητας που επικρατούν σήμερα στην Κοινωνία. Να σταθμίζει, να προβλέπει, να σχεδιάζει, να παρεμβαίνει.

Δίνουμε λοιπόν βάρος:

Στις πολιτικές ένταξης όλων των αδύναμων κοινωνικών ομάδων, στην εργασία, στην οικονομική δραστηριότητα, στην ενεργό κοινωνική ζωή.

Με σύγχρονο σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης, με παροχή κινήτρων για εργασία, επιχειρηματικότητα, δημιουργική δράση.

Στην επιλεκτική και στοχευμένη παρέμβαση στις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζεται την έμπρακτη αλληλεγγύη και βοήθεια, με διάθεση και των κατάλληλων πόρων γι΄ αυτό.

Και την παροχή υπηρεσιών φροντίδας προς αυτούς, όχι μόνο με κρατικούς φορείς, αλλά και με «αγορά»-χρηματοδότηση, υπηρεσιών μέσω της Αυτοδιοίκησης, με φορείς της κοινωνίας των πολιτών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και φορείς της κοινωνικής οικονομίας.

Στις νέες μορφές Πρόληψης του Κοινωνικού Αποκλεισμού, με νέες πολιτικές για την Δημόσια Υγεία, την Εκπαίδευση, την Υγιεινή και Ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Επισημαίνω ιδιαίτερα ότι στο σύγχρονο Κοινωνικό Κράτος, λειτουργεί θετικά και η ανάπτυξη της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης από τον χώρο της οικονομίας και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ως συμπληρωματική υποστήριξη των δημόσιων κοινωνικών πολιτικών.

Φίλες και Φίλοι,

Αγαπητοί Προσκεκλημένοι,

Καταθέτω σήμερα σε αυτή την διαδικασία διαλόγου τους άξονες των προτάσεών μας.

Την νέα Εθνική Στρατηγική για την Κοινωνική Προστασία και Ένταξη.

Το κράτος σχεδιάζει επιτελικά το σύνολο των δράσεων Κοινωνικής Παρέμβασης στην βάση και ενός συγκεκριμένου Προνοιακού Χάρτη.

Οι δομές των δημόσιων, αλλά και κοινωνικών και ιδιωτικών φορέων υλοποιούν, αφού πρώτα αξιολογούνται με βάση την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητά τους.

Δίνουμε βάρος στην Ποιότητα της Κοινωνικής Πολιτικής και την πλήρη αξιοποίηση των ανθρώπινων και υλικών πόρων.

Εξασφαλίζουμε την αποκέντρωση των δράσεων, ώστε αυτές να πραγματοποιούνται εξατομικευμένα και αποτελεσματικά, εκεί που υπάρχουν τα προβλήματα.

Την δημιουργία δικτύων Κοινωνικής Σύμπραξης και αλληλεγγύης σε κάθε Δήμο, με στόχο την υποστήριξη των ευπαθών ομάδων και την αντιμετώπιση της φτώχειας.

Σ΄αυτά εντάσσονται με ενιαίο σχεδιασμό, όλα τα νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, που υλοποιούν δράσεις κοινωνικής φροντίδας και αλληλεγγύης.

Οι πόροι για τις δράσεις και την υλοποίηση προγραμμάτων Κοινωνικής Σύμπραξης, προέρχονται κυρίως, από τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα.

Το σύνολο των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας και των φορέων που έχουν πιστοποιηθεί για την πρόνοια-αλληλεγγύη, αποτελούν το Πανελλαδικό Δίκτυο Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης.

Την δημιουργία Χάρτη Ποιότητας Υπηρεσιών Κοινωνικής Φροντίδας και Αλληλεγγύης, με βάση την αξιολόγηση των υπηρεσιών και των φορέων που τις παρέχουν.

Την μεταφορά του «βάρους» των υπηρεσιών στην αποασυλοποίηση, αποιδρυματοποίηση, την μέγιστη δυνατή εξατομικευμένη υποστήριξη που εξασφαλίζει την αυτόνομη ή υποστηριζόμενη ημιαυτόνομη διαβίωση και την αξιοπρέπεια των πολιτών που έχουν ανάγκη.

Στοχευμένες δράσεις για προγράμματα κατάρτισης για ευπαθείς ομάδες, προγράμματα στήριξης μακροχρόνια ανέργων, μονογονεϊκών οικογενειών, μεταναστών, κατοίκων ορεινών ή μειονεκτικών περιοχών.

2) Αντιμετώπιση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού

α) Πρώτο ζήτημα είναι η καθιέρωση του θεσμού του Εγγυημένου Κοινωνικού Εισοδήματος για όλους όσους βιώνουν την ακραία φτώχια, σ’ όλη την Ελλάδα.

Η πρότασή μας βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

την εισοδηματική ενίσχυση των δικαιούχωντην προώθηση και διασφάλιση της πρόσβασης σε κοινωνικές υπηρεσίες και αγαθάτην υποστήριξη των δικαιούχων για την ένταξη και επανένταξη τους στην αγορά εργασίας

β) Η στέγαση και επανένταξη των αστέγων, πρέπει να υλοποιηθεί αποκεντρωμένα με φορείς κοντά στο πρόβλημα, που θα έχουν άμεση γνώση και μπορούν να παρέμβουν άμεσα.

γ) Πολιτικές Ένταξης Ατόμων με αναπηρία

Τα άτομα με αναπηρία έχουν γενικό δικαίωμα στην κοινωνική πρόνοια και στις θετικές παρεμβάσεις για την ένταξή τους. Υποστηρίζουμε την εφαρμογή των πολιτικών με βάση τον Οδικό Χάρτη εφαρμογής της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία του ΟΗΕ, που η χώρα μας κύρωσε με τον Ν. 4024/2012, με την αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εθνικών και κοινωνικών χρηματοδοτικών εργαλείων. Η διάσταση της Αναπηρίας να διατρέχει κάθε πολιτική του Δημοσίου, κάθε Νομό σε κάθε Υπουργική απόφαση.

δ) Οικογένεια της Ισότητας, Παιδική Προστασία και ενεργός γήρανση

Το πλαίσιό μας συνδέει τις προνοιακές με τις αναπτυξιακές πολιτικές, την ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας, την εξισορρόπηση επαγγελματικής – οικογενειακής ζωής.

Πιστεύουμε ότι στις πολιτικές και τα προγράμματα στήριξης της οικογένειας – παιδιών θα έχουν ισότιμη πρόσβαση οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

Πιστεύουμε στην ενδυνάμωση της κοινωνικής προστασίας της οικογένειας και των παιδιών που αντιμετωπίζουν κοινωνικοοικονομικά προβλήματα, με προγράμματα κοινωνικής φροντίδας και παροχή υπηρεσιών.

Προτείνουμε νέες, θεσμικές πρωτοβουλίες για τη βελτίωση του πρωτοπόρου οικογενειακού δικαίου που καθιέρωσε το ΠΑΣΟΚ το 1983.

Με μια νέα γενιά μεταρρυθμίσεων, όπως καθιέρωση οικογενειακού δικαστηρίου.

Προτείνουμε την καθιέρωση ελευθερίας επιλογής παιδικών-βρεφονηπιακών σταθμών με το σύστημα των κουπονιών, με αυστηρή τήρηση των προδιαγραφών για τους σταθμούς.

Με καινοτόμα προγράμματα τύπου ”φύλαξης στο σπίτι” για τις βρεφικές ηλικίες και γενίκευση του θεσμού των ολοήμερων σχολείων και νηπιαγωγείων.

Στηρίζουμε τις μονογονεϊκές οικογένειες, τις άγαμες μητέρες, τις οικογένειες μεταναστών και ειδικών ομάδων μειονοτικής μορφής.

Προτείνουμε την αναθεώρηση του θεσμού και των προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας στα παιδιά που προέρχονται από τις Μονάδες Κοινωνικής Φροντίδας του Κράτους.

Την επιτάχυνση των διαδικασιών αποκατάστασης των παιδιών μέσω του θεσμού της Αναδοχής και αποιδρυματοποίησης, την θέσπιση ενιαίων θεσμικών διαδικασιών για τους θεσμούς της υιοθεσίας και Αναδοχής.

Βασικό για μας ζήτημα αποτελεί η φροντίδα για τους ανήμπορους ηλικιωμένους, με την στήριξη του “Βοήθεια στο Σπίτι” και των Κέντρων ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων.

Να σημειώσω με την ευκαιρία ότι είναι απαράδεκτο τόσο οι εργαζόμενοι στο Βοήθεια στο Σπίτι, όσο και οι εργαζόμενοι στις δομές αντιμετώπισης της φτώχειας και στα ΚΔΑΠ, να παραμένουν απλήρωτοι για μήνες.

Φίλες και φίλοι,

Σίγουρα υπάρχουν πολλά που πρέπει να συζητήσουμε σήμερα.

Εμείς θέτουμε το πρώτο πλαίσιο.

Θέλουμε να ακούσουμε και να συζητήσουμε και τις δικές σας προτάσεις.

Είμαστε όμως και αποφασισμένοι να παρέμβουμε, να αλλάξουμε πράγματα, να εξοικονομήσουμε πόρους από άλλες δράσεις, για να πετύχουμε ένα ικανοποιητικό, προοδευτικό και σύγχρονο πλαίσιο Κοινωνικής Πολιτικής της χώρας μας.

Δείγμα της αποφασιστικότητας μας είναι η Πρόταση Νόμου που η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα κατέθεσε πριν λίγες εβδομάδες.

Ζητήσαμε να νομοθετηθεί η υποχρέωση της Κυβέρνησης με συγκεκριμένες διαδικασίες και προθεσμίες για την υλοποίηση

Του Εγγυημένου Κοινωνικού Εισοδήματος, από την 1η Απριλίου 2016Του Επιχειρηματικού Προγράμματος Επισιτιστικής Βοήθειας και βασικής υλικής συνδρομής του Τομέα Ευρωπαϊκής Βοήθειας Απόρων, με την πλήρη αποκέντρωσή τους στις Περιφέρειες της χώραςτην προστασία της Α’ κατοικίας για όσους εντάσσονται στο νόμο 3869/2010την επαναφορά στα 1500 ευρώ του ακατάσχετου λογαριασμούς και την προστασία προνοιακών, αναπηρικών επιδομάτων και κάθε μορφής βοηθημάτων ή οικονομικών ενισχύσεων που χορηγούνται σε ευπαθείς ομάδες ή πολίτες που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές, καθώς και αποζημιώσεων που καταβάλλονται στους αγρότες, με βάση τους κανονισμούς ΕΛΓΑ και ΠΣΕΑ.την στελέχωση των ΚΕΠ και την υποστήριξη των δράσεων κοινωνικής προστασίαςτην ανάκτηση αυτοτέλειας των ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ και την ένταξή τους στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας σε όλες τις Περιφέρειες της χώρας.

Θα επιμείνουμε σ’ αυτό, όταν έρθει προς συζήτηση στην Βουλή, ζητώντας και την δική σας βοήθεια, την πίεση προς την Κυβέρνηση για την υιοθέτησή του.

Η υπέρβαση της κρίσης προϋποθέτει σήμερα γενναίες αλλαγές, πάντα στη βάση των ιδεών και των αξίων μας, για ένα κράτος ευημερίας που εξασφαλίζει την αξιοπρεπή διαβίωση και την ασφάλεια των πολιτών αλλά και τη λογοδοσία και τη διαφάνεια με αποτελεσματικότητα της δημόσιας παρέμβασης.

Έχει έρθει η ώρα για προοδευτικές μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις στην πράξη και όχι στα λόγια.

Η ομιλία του προέδρου της ΔΗΜΑΡ και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Θανάση Θεοχαρόπουλου, στην ημερίδα της Κ.Ο. με θέμα «Μεταρρυθμίσεις στην πράξη: Αναγκαίες Αλλαγές για μία Κοινωνία Αξιοπρέπειας, Αλληλεγγύης και Κοινωνικής Δικαιοσύνης»

 

Βρισκόμαστε εδώ για να συζητήσουμε ίσως το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα, και αυτό δεν είναι άλλο από τις μεταρρυθμίσεις με προοδευτικό πρόσημο.

Οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες και απαραίτητες, αλλά εμείς ως μεταρρυθμίσεις δεν θεωρούμε ούτε τα οριζόντια μέτρα που είναι απορρυθμίσεις ούτε τις απλές ρυθμίσεις που δεν αλλάζουν δομικά ένα σύστημα. Η χώρα χρειάζεται προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που θα αφορούν όχι μόνο την κοινωνία «των κάτω», αλλά και την κοινωνία των άνω.

Καταρχήν να σας πω ότι δεν συντάσσομαι με τις απόψεις που υποστηρίζουν απόλυτα πως πριν την κρίση όλοι ευημερούσαν. Πρόκειται για συντηρητικές απόψεις που απλώς ενοχοποιούν την κοινωνία.

Οι καταγεγραμμένες διαχρονικές ανισότητες οφείλονται τόσο στην κακή λειτουργία του δημόσιου τομέα όσο και στην ελλιπή παραγωγική διαθεσιμότητα του ιδιωτικού επιχειρηματικού τομέα. Οφείλονται σε ένα πελατειακό δίκτυο, σ’ όλους όσοι έχουν τη δυνατότητα μέσω των πελατειακών σχέσεων να ιδιοποιούνται τους πόρους του ελληνικού προνοιακού συστήματος.

Η ελληνική κρίση διαφέρει από την κρίση στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γιατί αυτή αφορά όχι τόσο τις υψηλές, αλλά τις άνισα διανεμόμενες δημόσιες δαπάνες. Οι κοινωνικές δαπάνες είναι αναποτελεσματικές γιατί το κράτος πρόνοιας λειτουργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να διευκολύνει τα πελατειακά δίκτυα ή τους ίδιους τους απασχολούμενους σ’ αυτό.

Η μείωση της ανεργίας είναι για εμάς πρώτη προτεραιότητα, γιατί αλλιώς κανένα από τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα που αντιμετωπίζουμε δεν θα έχει κοινωνικά δίκαιη λύση. Διότι η ανεργία είναι αυτή που καθορίζει και τον βαθμό κοινωνικής δικαιοσύνης. Γι’ αυτό και η χώρα μας αποδεικνύεται ουραγός στη διασφάλιση κοινωνικής δικαιοσύνης ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την καλπάζουσα ανεργία να βαθαίνει το κοινωνικό ρήγμα και να διαλύει την κοινωνική συνοχή. Για να μειωθεί όμως η ανεργία χρειάζονται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και βαθιές τομές σε κάθε τομέα πολιτικής. Χρειάζεται αρμονική συνύπαρξη και όχι σύγκρουση μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως οι κκ. Τσίπρας και Μητσοτάκης επιδιώκουν από διαφορετική πλευρά ο καθένας. Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το μικρό ή μεγάλο κράτος αλλά το ότι δεν έχουμε αποτελεσματικό κράτος. Η χώρα μας μπορεί να βγει από την κρίση μόνο αν ακολουθηθεί μία αποτελεσματική πολιτική χωρίς αυταπάτες και ιδεολογικές εμμονές. Χωρίς λαϊκισμό. Η δική μας πρόταση είναι ένα νέο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα δίνει προτεραιότητα σε τομείς και κλάδους όπου έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα. Με βάση το οποίο δεν θα υπάρχουν οριζόντια μέτρα, αλλά διαφοροποιημένη πολιτική. Η κυβέρνηση δεν έχει διαμορφώσει ένα τέτοιο μεταρρυθμιστικό σχέδιο που θα αποβάλει παθογένειες. Κι αυτό υποδεικνύει ατολμία, έλλειψη οράματος, αποδεικνύει αδυναμία να συγκρουστεί με συμφέροντα, με πελατειακές λογικές.

Σε αντίθεση λοιπόν με την παντελή έλλειψη σχεδίου που χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, σε αντίθεση με τον κοινωνικό αυτοματισμό που προτείνει η ΝΔ, εμείς γνωρίζουμε πως καμία προοδευτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να πετύχει αν δεν την στηρίξουν οι ίδιοι οι πολίτες. Γι’ αυτό είμαστε εδώ μαζί σας, για να συζητήσουμε μαζί σας, για να σας ακούσουμε.

Είναι καιρός να μιλήσουμε για τις νέες απαραίτητες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, αλλά και στην αγορά. Γιατί οι μεταρρυθμίσεις που θέλουμε να κάνουμε σήμερα εμείς έχουν πρόσημο, κι αυτό είναι προοδευτικό. Τι εννοώ; Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις ουσιαστικά στους χώρους αναπαραγωγής ανισοτήτων, επεκτείνοντας την ισότητα και την καθολικότητα πρόσβασης στα δημόσια αγαθά, δίνοντας ευκαιρίες σε όλους, ειδικά στην υγεία και στην παιδεία. Μια σημαντική αναδιοργάνωση σ’ αυτούς τους τομείς θα απελευθέρωνε πόρους και ανθρώπινο δυναμικό, βελτιώνοντας άμεσα τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

Οι στόχοι μας δεν θα επιτευχθούν μόνο με οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Είναι αναγκαία και η βαθιά κοινωνική μεταρρύθμιση, τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και επίπεδο κοινωνικών στάσεων και πρακτικών. Ο δικός μας χώρος δεν είναι δυνατόν να αποσιωπά τα επιτεύγματα του κοινωνικού κράτους, αλλά και να μην θέτει στο τραπέζι του διαλόγου την ανάγκη αναδιάρθρωσης του σύγχρονου κράτους πρόνοιας.

Σήμερα είναι πλέον φανερή η αισθητή υποχώρηση των κοινωνικών δομών προστασίας των ευάλωτων ομάδων. Η ανάγκη να στηριχθούν οι δομές κοινωνικής προστασίας γίνεται μεγαλύτερη απ” ότι στο παρελθόν λόγω της αύξησης αυτών που τις επιζητούν. Η διατήρησή τους είναι λοιπόν κρίσιμο ζήτημα, ώστε αυτές να μην οδηγηθούν στο κοινωνικό περιθώριο.

Η κρίση οδηγεί σημαντικό τμήμα του πληθυσμού στην απώλεια της δυνατότητας να ζει τουλάχιστον με το ελάχιστο όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης. Τα επιδόματα ανεργίας δεν καλύπτουν το σύνολο του άνεργου πληθυσμού, πολλοί άνθρωποι αδυνατούν να κατοχυρώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα και πάρα πολλοί δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη, με αποτέλεσμα να μη διαθέτουν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Η φτωχοποίηση δε πολλών οικογενειών επέφερε την κατακόρυφη αύξηση της παιδικής φτώχειας αλλά και της παράνομης παιδικής εργασίας, οι συνέπειες των οποίων είναι καταστροφικές. Η δραστική αντιμετώπισή τους θα πρέπει να τεθεί πρωταρχικός στόχος όλων των αρμόδιων φορέων. Η δημόσια πολιτική οφείλει να σέβεται τα δικαιώματα των παιδιών, να προστατεύει τα παιδιά από τις ακραίες συνέπειες της οικονομικής κρίσης κι από κάθε μορφής εκμετάλλευση.

Τέλος, η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους πλήττει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ειδική μέριμνα για τα άτομα με αναπηρία. Η ισοτιμία, οι ίσες ευκαιρίες προς όλους τους πολίτες, η συμμετοχή όλων στην κοινωνική και οικονομική ζωή δεν είναι πολυτέλεια αλλά δικαίωμα. Στόχος είναι η μετάβαση σε ένα μοντέλο διαχείρισης της αναπηρίας, που θα βασίζεται στην εξατομικευμένη προσέγγιση και την αξιοποίηση των προσόντων κάθε ατόμου, με σκοπό την ένταξη και την αυτονομία.

Σήμερα με βάση τα νέα δεδομένα είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η προώθηση ενός εθνικού συνεκτικού κοινωνικού και αναπτυξιακού προγράμματος με δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και κοινωνικά δίκαιες αλλαγές σε όλους τους τομείς. Γιατί αλλιώς, ανεξάρτητα από ότι γίνει ή δεν γίνει στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους, η χώρα σε λίγους μήνες θα αντιμετωπίζει την ίδια και χειρότερη κρίση, αν δεν υπάρξει ένα υγιές παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης. Οι οριζόντιοι άξονες αυτού του σχεδίου πρέπει να είναι:

Η προώθηση των διοικητικών και τεχνολογικών εκσυγχρονισμών σε όλους τους τομείς.Η μείωση των ανισοτήτων και η αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προβλημάτων χωρίς περαιτέρω επιβάρυνση των αδύναμων πολιτών.Η προώθηση της αναδιανομής σε συνδυασμό με την παραγωγική ανασυγκρότηση.H ενσωμάτωση της διαγενεακής διάστασης σε όλες τις δημόσιες πολιτικές, ώστε να σταματήσει η μετακύληση των βαρών στη νέα γενιά.Η στροφή σε βιώσιμα μοντέλα με καινοτομία, εξωστρέφεια, απασχόληση και περιβαλλοντική προστασία.Η αναβάθμιση όλων των λειτουργιών του δημόσιου τομέα, ώστε να συμβάλει στην αναπτυξιακή διαδικασία και να παρέχει επαρκείς κοινωνικές υπηρεσίες σε υγεία, παιδεία, ασφάλεια.

Οι σημαντικότεροι τομείς μεταρρυθμίσεων είναι οι εξής:

Αλλαγές στο πολιτικό σύστημα με την απαραίτητη δημοκρατική εμβάθυνση.Πολιτικές διασφάλισης του δημόσιου συμφέροντος και αναβάθμισης των υπηρεσιών προς τον πολίτη.Γενναία προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση, δίκαιη φορολόγηση που να ενισχύει την κοινωνική συνοχή και σύγκλιση, την αναδιανομή και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.Ανάταξη της πραγματικής οικονομίας με την άμεση λήψη μέτρων για την ενίσχυση της ρευστότητας.Βιώσιμο παραγωγικό πρότυπο, καινοτόμο προς όφελος των πολλών, με ανοιχτό και εξωστρεφή προσανατολισμό, στήριξη της υγιούς επιχειρηματικότητας, υποστήριξη στην προσαρμογή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ενίσχυση της κοινωνικής οικονομίας και της περιφερειακής ανάπτυξης. Πρότυπο με ελαχιστοποίηση της κατανάλωσης φυσικών πόρων και ενέργειας, σύνδεση της παιδείας, της έρευνας και της επαγγελματικής κατάρτισης με τις νέες αναπτυξιακές προτεραιότητες.Θεμελίωση ενός κράτους κοινωνικών υπηρεσιών με αποδοτική διαχείριση πόρων, που θα μειώνει τις ανισότητες και θα θέτει σε προτεραιότητα τους έχοντες μεγαλύτερη ανάγκη.

Υπάρχει άμεση ανάγκη αλλαγής της οικονομικής πολιτικής με επανατοποθέτηση της εργασίας στο κέντρο της πολιτικής πρακτικής, ενίσχυση αναπτυξιακών παρεμβάσεων, έκτακτα μέτρα υποστήριξης της απασχόλησης.

Αυτή η προοπτική που οφείλουμε να οραματιζόμαστε οδηγεί σε ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς και ολοκληρωμένο κοινωνικό κράτος. Ο αγώνας αυτός δεν είναι στατικός γιατί οι αλλαγές που επιφέρει η κρίση θέτουν συνεχώς νέα δεδομένα αμφισβητώντας κατοχυρωμένες ισορροπίες.

Είμαι βέβαιος πως η σημερινή μας εκδήλωση θα αναπτύξει τα σχετικά θέματα και θα υπάρξουν τα εργαλεία για να εμβαθύνουμε ακόμα περισσότερο στην ανάγκη προγραμματικής ανασυγκρότησης του εγχειρήματός μας, με τελικό στόχο την επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας και της χώρας.

Φωτογραφίες

 

Pin It